ვმღერივარ მარტოდ...

ვმღერივარ მარტოდ, როგორც რომ გედი,–

საქართველოსთვის ვმღერივარ მარტოდ,

ჩემსა სიმღერას, ჩემს ხმას, გულისთქმას,–

ვერ ვაწვდენ ჩემსა მშობელსა წალკოტს.

ვარ შორს, ჩემს ერსა დაშორებული,–

ვმღერივარ მარტოდ, თბილისს შევნატრი,

მთლად საქართველოს შევევედრები

უფალსა და კვლავ ვლოცულობ მარტოდ.

ვმღერივარ ჩემთვის, თუმცა ჩემი ხმა,–

მე მესმის მხოლოდ და სხვას არავის,

ვმღერივარ მაინც, იმედს არ ვკარგავ,

რომ ჩემს სიმღერას ზეცას მივაწვდი.

14 აგვისტო, 2003 წელი, საბერძნეთი.